Σεπτεμβρίου 9, 2014

Όλοι/όλες στη ΓΣ, 10/9/14

Όλοι/όλες αύριο Τετάρτη 10 Σεπτεμβρίου στη συνέλευση του τμήματός μας για να συζητήσουμε θέματα με άξονες:

  • Πολιτικές και εκπαιδευτικές εξελίξεις
  • Εξελίξεις στη σχολή μας
Advertisements
Δεκέμβριος 5, 2013

Όλοι/όλες στη Συνέλευση την Παρασκευή 6/12, 12:00

Όλοι/όλες στην εξ’αναβολής συνέλευση του τμήματός μας την Παρασκευή 6 Δεκέμβρη12:00 με αφορμή

  • την απεργία των διοικητικών υπαλλήλων και τις εξελίξεις στην εκπαίδευση
  • την 6η Δεκέμβρη και τις δράσεις μας πέντε χρόνια μετά
  • τις πολιτικές εξελίξεις

Image

Δεκέμβριος 2, 2013

Όλοι/όλες στη συνέλευση την Τρίτη 3 Δεκέμβρη, 11:30

Όλοι/όλες στη συνέλευση του τμήματός μας την Τρίτη 3 Δεκέμβρη, 11:30 με αφορμή

  • την απεργία των διοικητικών υπαλλήλων και τις εξελίξεις στην εκπαίδευση
  • την 6η Δεκέμβρη και τις δράσεις μας πέντε χρόνια μετά
  • τις πολιτικές εξελίξεις

Image

Νοέμβριος 5, 2013

Η αργία της Κυριακής: η καθιέρωσή της το 1909-10 και ο ανταγωνισμός ανάμεσα σε μικρούς και μεγάλους καταστηματάρχες

η Λέσχη

του Νίκου Ποταμιάνου

Η καθιέρωση της κυριακάτικης αργίας το 1909, έναν αιώνα πριν, ήταν το πρώτο μέτρο εργατικής νομοθεσίας που ψηφίστηκε στην Ελλάδα. Το ξήλωμα, στα χρόνια των μνημονίων, κάθε νομικού πλαισίου που περιορίζει τον βαθμό εκμετάλλευσης της μισθωτής εργασίας δεν θα μπορούσε να την αφήσει αλώβητη. Έχει ενδιαφέρον, πιστεύουμε, μια αναδρομή στο ιστορικό της καθιέρωσής της και η εξέταση των κοινωνικών και ιδεολογικών συμμαχιών που την προώθησαν . ίσως εκπλήξει τον αναγνώστη η (διαφορετική από τη σημερινή) στάση των μεγάλων και μικρών εργοδοτών απέναντι στην αργία της Κυριακής, την οποία θα προσπαθήσουμε να ερμηνεύσουμε με βάση τις διαφορετικές δομές .

Η τήρηση της αργίας με βάση τις χριστιανικές επιταγές παρέμενεζωντανή ως πρακτική σε πολλούς βιοτεχνικούς κλάδους και σε εργοστάσια, σε γενικές γραμμές όμως είχε ατονήσει κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα στην Ελλάδα.[1] Σε επιμέρους πόλεις και κλάδους επιτυγχάνονταν συχνά λιγότερο ή περισσότερο βραχύβιες συναινέσεις για…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 2.339 επιπλέον λέξεις

Οκτώβριος 21, 2013

Όλοι/όλες στη Γ. Συνέλευση την Τρίτη 22/10, 11:30 π.μ.

Όλοι και όλες στη Γενική Συνέλευση του τμήματός μας την Τρίτη 22/10, 11:30 π.μ., στην αίθουσα του ισογείου, για να εκτεθούν οι απόψεις σχετικά με τη σχολή μας, το πανεπιστήμιο, την υπόλοιπη κοινωνία, και να καταλήξουμε αμεσοδημοκρατικά σε αποφάσεις του συλλόγου!

Μετά το τέλος της προηγούμενης συνέλευσης, φοιτητές και φοιτήτριες του ΒΕΤ προχώρησαν στη σύνταξη του παρακάτω κειμένου από την ανάγκη να ενημερωθεί και να δράσει περαιτέρω ο σύλλογος.

Σεπτεμβρίου 24, 2013

Αντιφασιστική διαδήλωση, Τρίτη 24/9, 17:30, Νομαρχία

999220_1380529338848383_529478075_n

Σεπτεμβρίου 19, 2013

Όλοι/ες στη Γενική Συνέλευση Παρασκευή 20/9, 13:00

Όλοι και όλες στη Γενική Συνέλευση του τμήματος αύριο Παρασκευή 20/9, 13:00

  • Δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα από χρυσαυγίτες
  • Απολύσεις διοικητικού προσωπικού, εξελίξεις στην εκπαίδευση
  • Πολιτικές εξελίξεις

82c7a-528172_478896435551144_1983717719_n

Σεπτεμβρίου 19, 2013

«κρίμα να μην είσαι εδώ»

της Niemands Rose

Κατεβαίναμε την Κωνσταντινουπόλεως. Συνθήματα και μερικά σπασίματα. Θρύψαλλα η τζαμαρία του μαυραγορίτη. Σιγά μη κλάψω, που έλεγες κι εσύ. «Αγοράζω χρυσό, πουλάω χρυσή αυγή». Στο Κερατσίνι τα σπίτια είναι χαμηλά, όπως το τραγούδαγε η Σωτηρία Μπέλλου, η μόνη σωτηρία που μπορεί να αναγωρίσει κανείς με την ψυχή του. Δε θα μας σώσει κανείς. Μόνο οι γιαγιάδες. Μόνο η μνήμη. Μόνο η λαϊκή Ιστορία. Η ιστορία που ξέρει να σου διηγηθεί η Ζανιά Κότσικα και η γυναίκα της Πάτρας.

Κατεβαίναμε την Κωνσταντινουπολέως. Φτάσαμε στην πλατεία του δημαρχείου. Ανάμεσα στα συνθήματα και τις σειρήνες, ένα αλογάκι, όπως αυτά στο λούνα παρκ, καρφωμένο πλάι σε ένα περίπτερο, έπαιζε τη μονότονη μουσική του. Σαν μοναχική παραφωνία ανάμεσα σε οδοφράγματα, τις εκρήξεις, τα χημικά, τις φωτιές, τις φωνές των διαδηλωτών.

Ο Παύλος μικρό παιδί να παίζει στην πλατεία. Η μάνα του να τον κρατά από το χέρι.

Είχαμε ρε Παύλο στη γειτονιά αλογάκια του λούνα παρκ πριν τριάντα χρόνια; Είχαμε στη γειτονιά φασίστες; Πού ήταν οι φασίστες όταν στήναμε γιορτές στο σχολείο για την επέτειο του Πολυτεχνείου; Θυμάσαι εσύ κανέναν πούστη να αρνείται πως μπήκαν τα τανκς στο Πολυτεχνείο, πως υπήρξαν νεκροί; Τι ήταν τα ονόματα που διάβαζα στο μικρόφωνο, μούφα; Τα τραγούδια που έλεγες εσύ, η συγκέντρωση της ΕΦΕΕ, στις 17 Νοέμβρη, και το λεβέντης εροβόλαγε, στις 28 Οκτώβρη, είχες φανταστεί εσύ πως θα μας τα γυρνούσαν τούμπα; Πως θα έμπαιναν στη Βουλή αυτοί που λένε «στο Βίτσι και στο Γράμμο σας θάψαμε στην άμμο»; Θυμάσαι να αρνείται κανείς το Ολοκαύτωμα; Πού ήταν όλοι αυτοί;

Φτάσαμε στην πλατεία του δημαρχείου. Ξένοι στα μέρη σου. Αλλά πολλοί, πάρα πολλοί. Πάρα πολλοί. Κι οι γείτονές σου, στα μπαλκόνια τους, στις αυλές, στα πεζοδρόμια. Μαζί μας. Δεν ξέραμε κατά πού να κάνουμε. Μας είπαν από τις ντουντούκες να προχωρήσουμε προς τα στενά, προχωρήσαμε. Και ξαφνικά, ένα άλλο κομμάτι της πορείας, που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση, άρχισε να τρέχει πανικόβλητο προς τα εμάς, ενώ ακούγονταν κρότοι. Οι μπάτσοι μάς σκάγανε δακρυγόνα μες στα μούτρα. Στα στενά, ρε Παύλο, στα στενά. Τρέχαμε όλοι προς κάθε κατεύθυνση. Και τότε, έγινε ένα θαύμα, απ’ αυτά τα γνήσια που συμβαίνουν μόνο στις λαϊκές γειτονιές.

Μια γιαγιάκα άνοιξε την πόρτα για να μπάσει κόσμο στο σπίτι της. Αφού μπούκαραν καμιά δεκαριά πιτσιρικάδες στη βεράντα της γιαγιούλας, έβγαλε το κεφάλι της, κοίταξε πάνω- κάτω μην έρχεται κανείς κι έπειτα έκλεισε τη σιδερένια εξώπορτα με το κρύσταλλο. Κοίταξε πάνω-κάτω έντρομη, όπως όταν φυγάδευαν τους πάντα κυνηγημένους σ’ αυτόν τον τόπο. Σα σκηνή από τον άνθρωπο με το γαρύφαλλο. Λίγα βήματα πιο πέρα, μια άλλη γιαγιά, βλέποντας το πλήθος αλαφιασμένο να τρέχει, φώναζε πως οι ίδιοι που σκότωσαν το παιδί, τώρα κάνουν τις φασαρίες και κυνηγάνε τον κόσμο.

Και πες μου από ‘κει που είσαι ποιος από όλα τα πληρωμένα τσουτσέκια, τους δημοσιογράφους του κώλου, των ντεμέκ «έγκριτων» συμβατικών μέσων, ποιος θα μπορούσε να κάνει την ανάλυση της γιαγιάς από το Κερατσίνι, που ξέρει τι ποσοστά μάζεψε η Χ.Α. στα αστυνομικά τμήματα που ψήφιζαν οι μπάτσοι και τις σχέσεις τους με τη μαφία και τους πληρωμένους δολοφόνους που σε σκότωσαν. Πες μου από ΄κεί που είσαι. «Μα αυτό που με ξεκάνει και μου σταματάει το νου, είναι πως δεν είσαι καν αλλού.»

Ιουνίου 26, 2013

Πέμπτη 27/6, 10 π.μ. στη Σύγκλητο

Με την ανακοίνωση του κλεισίματος της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, δημιουργήθηκε ένα μαζικό κίνημα αλληλεγγύης πανελλαδικά που επέφερε ισχυρούς τριγμούς στην τρικομματική κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ. Προς αποφυγή της αποσταθεροποίησης του πολιτικού σκηνικού και με το φόβο των εκλογών, πραγματοποιήθηκε ανασχηματισμός της κυβέρνησης ύστερα από την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ. Σκοπός του νέου κυβερνητικού σχήματος είναι η εφαρμογή όλων των πολιτικών δεσμεύσεων προς την τρόικα, όπως αυτά απορρέουν μέσα από τα μνημόνια. Αυτά στο αμέσως επόμενο διάστημα αφορούν απολύσεις δημόσιων υπαλλήλων, προώθηση ιδιωτικοποιήσεων και συνολικά τη διάλυση των δημόσιων αγαθών.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα της πολιτικής αυτής, εκτός του κλεισίματος της ΕΡΤ, αποτελούν η επίθεση τόσο στην υγεία όσο και στην παιδεία. Στην παιδεία η επίθεση εντάθηκε το τελευταίο διάστημα με την προληπτική επιστράτευση των καθηγητών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, όταν αυτοί αντέδρασαν στις απολύσεις που προετοίμαζε η κυβέρνηση μέσω του πολυνομοσχεδίου. Επίσης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση η κατάσταση δε διαφέρει πολύ. Μόνο μέσω προεδρικών διαταγμάτων ανακοινώθηκε η συγκρότηση/ συγχώνευση/ κλείσιμο τμημάτων, σχολών αλλά και ολόκληρων ΑΕΙ – ΤΕΙ. Η κίνηση αυτή εντάσσεται στα πλαίσια του σχεδίου Αθηνά, όπως αυτό απορρέει από τους προηγούμενους νόμους Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου και τη συγκρότηση των Συμβουλίων Διοίκησης τα οποία ήρθαν για να εγγυηθούν το προχώρημα της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης.

Κομμάτι της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης αποτελεί η είσοδος ιδιωτικο-οικονιμκών κριτηρίων φοίτησης, καθώς και επιχειρήσεων – manager στην λειτουργία του πανεπιστημίου. Τα παραπάνω δεν ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας, αλλά έρχονται να επιβεβαιωθούν αύριο:

Πέμπτη 27/6, στις 10 το πρωί στην αίθουσα Συγκλήτου, συνεδριάζει η Αναπτυξιακή Εταιρεία για τον απολογισμό και προϋπολογισμό του Πανεπιστημίου με θέματα όπως:

  • Εγγραφή ανά 6μηνο στη σχολή (για αρχή 5ε) -Αύξηση ενοικίου Φοιτητικής Εστίας (κατά 15ε στο Παν/μιο)
  • Εγγραφή για τη λέσχη σίτισης (άγνωστο ποσό)
  • Η Αναπτυξιακή Εταιρία μετέχει στο Τεχνολογικό Πάρκο, στο οποίο συμμετέχουν και άλλες επιχειρήσεις, με σκοπό να προωθηθεί η δράση τους μέσα στο Πανεπιστήμιο, και έχει ανάμιξη στη διαχείριση των οικονομικών του Πανεπιστημίου.

Για άλλη μια φορά επιχειρούνε εν μέσω καλοκαιριού να εφαρμόσουν πτυχές του νόμου-πλαίσιο, ποντάροντας στην αντικειμενική αδράνεια συλλογικών διαδικασιών. Παρόλα αυτά το φοιτητικό κίνημα έχει δώσει μάχες για την υπεράσπιση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας και των φοιτητικών παροχών και πατώντας πάνω σε αυτά τα κεκτημένα καλούμε αύριο στις 10πμ στην αίθουσα της συγκλήτου, για να μπλοκάρουμε την επιβολή αντιτίμου στη σίτιση –στέγαση και φοίτηση συνολικά. Χρειάζεται να συνδεθούμε με όλους τους υπόλοιπους κοινωνικούς αγώνες στην κατεύθυνση ανατροπής της πολιτικής της Κυβέρνησης, ΕΕ και ΔΝΤ.

ΣΧΗΜΑΤΑ ΕΑΑΚ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΣΕ ΑΕΙ-ΤΕΙ

Ιουνίου 19, 2013

Πράσινοι φρουροί στο ραδιομέγαρο

Από το πρώτο 24ωρο είχε γίνει σαφές ότι η κατάληψη του ραδιομεγάρου δεν αφορούσε μόνο τους εργαζομένους της ΕΡΤ αλλά τη δημοκρατία, την ελευθερία και τη διαχείριση των δημοσίων αγαθών. Τα πολιτικά γραφεία ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΔΗΜΑΡ συνειδητοποιούσαν ότι καθώς η ΕΣΗΕΑ κατάφερε να μπλοκάρει το μηχανισμό προπαγάνδας της Τρόικας, με την απεργία στα ΜΜΕ, το άνοιγμα των μικροφώνων της ΕΡΤ στην κοινωνία απειλούσε άμεσα όχι μόνο την επιβίωση της κυβέρνησης αλλά ολόκληρης της μνημονιακής πολιτικής.

Η δυνατότητα ευθείας αμφισβήτησης της οικονομικής πολιτικής αλλά και η ανάδειξη της ίδιας της ενημέρωσης ως δημοσίου αγαθού, που ανήκει, παράγεται και καταναλώνεται από τους πολίτες ήταν ένα από τα σημαντικότερα πλήγματα που έχει δεχθεί ο κρατικός μηχανισμός προπαγάνδας τις τελευταίες δεκαετίες. Ίσως ποτέ άλλοτε από την εποχή του πολυτεχνείου ένα μικρόφωνο δεν αμφισβήτησε τόσο βαθιά την κυριαρχία ενός καθεστώτος στην Ελλάδα.

Η ανησυχία των κυβερνώντων άρχισε να μετατρέπεται σε πανικό καθώς η ΕΤ3 έδινε δείγματα γραφής για το τι μπορεί να σημαίνει δημόσια τηλεόραση. Με απόλυτο επαγγελματισμό οι συνάδελφοι παρουσίασαν τις περιπτώσεις της ΒΙΟΜΕ αλλά και της μάχης που δίνουν οι κάτοικοι της Χαλκιδικής απέναντι στην καναδική πολυεθνική Eldorado ενώ είχαν συνεχή ενημέρωση και ανταποκρίσεις από την πλατεία Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης.

Στην Αθήνα η ΝΕΤ, παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των εργαζομένων, έχασε πολύτιμο χρόνο ομφαλοσκοπόντας, τη στιγμή που ο κόσμος απ’ έξω της ζητούσε να μετατραπεί σε αυτό που θα έπρεπε να είναι – ένα βήμα για τους αποκλεισμένους των κυρίαρχων μέσων ενημέρωσης. Είναι χαρακτηριστικό ότι δημοσιογράφοι του καναλιού έφτασαν να παρουσιάζουν ακόμη και τα πρωτοσέλιδα των απεργοσπαστικών εφημερίδων, τα οποία κυκλοφόρησαν με τη βοήθεια των ΜΑΤ, τη στιγμή που άλλοι συνάδελφοί τους έδιναν μάχη για να κυκλοφορήσουν το απεργιακό φύλλο που στήριζε την ΕΡΤ.

Από το βράδυ της Παρασκευής όμως η κατάσταση άρχισε και εδώ να βελτιώνεται με θεαματικούς ρύθμούς. Η δημιουργία θεματικών ενοτήτων έδωσε το λόγο σε ανθρώπους που αμφισβήτησαν το κύμα ιδιωτικοποιήσεων και έθιξαν θέματα που αποτελούσαν ταμπού για τα ΜΜΕ των εργολάβων και των εφοπλιστών.

Ήταν προφανές ότι η επικοινωνιακή ομάδα του Μαξίμου- ο περιπλανώμενος θίασος με επικεφαλής των Μουρούτη – έπρεπε να περάσει στο περιθώριο και να αναλάβουν δράση οι δυνάμεις που εδώ και αρκετές δεκαετίες αναλαμβάνουν να σβήνουν κάθε ξέσπασμα κοινωνικής οργής για λογαριασμό των εκάστοτε οικονομικών ελίτ: το ΠΑΣΟΚ, η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ.

Όσοι παρακολούθησαν τη γενική συνέλευση των συνδικαλιστών το απόγευμα του Σαββάτου συνειδητοποίησαν ότι ενώ η βάση καλούσε απεγνωσμένα σε γενική απεργία, η οποία θα μπορούσε να ανατρέψει άμεσα την κυβέρνηση, οι δυο μεγάλες συνδικαλιστικές ενώσεις απέφευγαν να δεσμευτούν και προσπαθούσαν να ροκανίσουν τον χρόνο για λογαριασμό της κυβέρνησης.

Την ίδια ώρα άνθρωποι του Βενιζέλου, όπως η Αφροδίτη Αλ Σαλεχ, είχαν στρατοπεδεύσει στο ραδιομέγαρο και προετοίμαζαν την επικοινωνιακή αντεπίθεση μαζί με διευθυντικά στελέχη της ΕΡΤ που έκαναν αιφνιδίως την επανεμφάνισή τους. Το ΠΑΣΟΚ είχε κάθε λόγο να παίξει αυτό το παιχνίδι καθώς από τη μια παρουσιαζόταν ως η δύναμη που ζητά την επαναλειτουργία της ΕΡΤ αλλά ταυτόχρονα απασφάλιζε τον πραγματικό εκρηκτικό μηχανισμό: το ενδεχόμενο δηλαδή η ΕΡΤ να μετατραπεί σε κέντρο αγώνα για το σύνολο της κοινωνίας.

Το τι ακριβώς σχεδιαζόταν έγινε σαφές όταν η Ελλη Στάη ξάφνιασε τους εργαζόμενους εμφανιζόμενη στο κεντρικό στούντιο μαζί με ένα από τα πλέον φιλομνημονιακά και πράσινα πάνελ που έχουν στηθεί στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης. Αξίζει να δούμε μερικά από τα πρόσωπα κλειδιά της πράσινης φρουράς που κατσικώθηκε στο στούντιο και να θυμηθούμε ορισμένες από τις θέσεις τους.

Πρώτος και καλύτερος ο σύζυγος της υποψήφιας με το ΠΑΣΟΚ Άννας Νταλάρα – ο άνθρωπος που γιουχάρεται και γιαουρτώνεται στις συναυλίες του ύστερα από την στήριξη που παρείχε στα μνημόνια και την εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας.

Απέναντι του ο πολιτευτής του ΠΑΣΟΚ Θανάσης Χειμωνάς ο οποίος δεν εξελέγη αλλά τοποθετήθηκε στη θέση του γραμματέα πολιτισμού. Πρόκειται για τον συγγραφέα που πίστευε ότι όσοι ασκούσαν κριτική στην κυβέρνηση για το θάνατο των παιδιών από το μαγκάλι στη Λάρισα “γούσταραν” με το θάνατο τους γιατί έτσι θα μπορούσαν ” να στηρίξουν την επανάστασή τους”. Είναι ο ίδιος δε που σατίριζε τα κρούσματα ασιτίας στα σχολεία μιλώντας για “τα παιδάκια που λιποθυμούν από ασιτία επειδή οι γονείς τους δεν έχουν να τους πάρουν κόρνφλεϊκς”.

Στο στούντιο βρισκόταν επίσης ο Θανάσης Τσεκούρας, από το απεργοσπαστικό Εθνος, ο οποίος στο παρελθόν είχε διαγραφεί από την ΕΣΗΕΑ με το αιτιολογικό ότι σε προηγούμενη απεργία “παίρνοντας το μέρος της εργοδοσίας, εκτράπηκε σε ειρωνικούς χαρακτηρισμούς, ύβρεις και συκοφαντίες κατά των μελών του Δ.Σ”.

Στο πάνελ συμμετείχε και ο δημοσιογράφος Νίκος Φελέκης, σύζυγος της ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ Μαριλένας Κοππά, ο οποίος επίσης είχε διαγραφεί από την ΕΣΗΕΑ για δυο χρόνια. Στο παρελθόν δημοσιεύματα τον έφεραν  να προαλείφεται για τη θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ και να διατηρεί στενότατες σχέσεις με το περιβάλλον Παπανδρέου.

Οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ αλλά και ο κόσμος που βρισκόταν έξω από το ραδιομέγαρο εξαγριώθηκαν και σύμφωνα με δημοσιεύματα η Στάη έφυγε από την πίσω πόρτα. Το ερώτημα όμως παραμένει: Έχει καταλάβει κανείς από τις συνδικαλιστικές και κομματικές ηγεσίες της κοινοβουλευτικής Αριστεράς πόσο κοντά στην πτώση βρίσκεται η κυβέρνηση και κυρίως πόσο σαρωτικό θα είναι το χτύπημα στην αντισυνταγματική πολιτική του μνημονίου εάν η κοινωνία διατηρήσει ένα μέσο έκφρασης σαν την ΕΡΤ;

Περάσαμε μήνες απαξιώνοντας τον ελληνικό λαό, λέγοντας ότι έχει παραιτηθεί και ότι ολόκληρη η κοινωνία προχωρά σε μια φάση εκφασισμού. Κι’ όμως όποτε είχαν την ευκαιρία τα πιο πρωτοπόρα τμήματα των εργαζομένων έδειξαν ότι είναι έτοιμα για μια ολοκληρωτική σύγκρουση που θα μπορούσε να συμπαρασύρει όχι μόνο όλους τους Έλληνες αλλά ολόκληρη την Ευρώπη.

Οι καθηγητές ήταν έτοιμοι να χτυπήσουν τη γροθιά στο μαχαίρι, αδιαφορώντας για το γιγαντιαίο μηχανισμό λάσπης που είχε στηθεί εναντίον τους. Προδόθηκαν όμως την τελευταία στιγμή σε μια ακόμη απεργιακή Βάρκιζα. Κάποιοι θέλουν να επαναλάβουν αυτό το σκηνικό με τους εργαζομένους της ΕΡΤ. Το βάρος που πέφτει στις πλάτες των τελευταίων είναι δυσανάλογα μεγάλο και προφανώς δεν μπορούν να το σηκώσουν μόνοι τους. Έχουν όμως την στήριξη εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλη την Ελλάδα.

Δεν είναι απλό, χρειάζεται καθημερινή παρουσία και πίεση από τους έξω για να αλλάξουν τα πράγματα μέσα.

Αν όμως η ΝΕΤ γίνει ΕΤ3, αν δώσει το μικρόφωνο στην κοινωνία και κάνει αυτό που ξέρει πολύ καλά να κάνει – σωστή δημοσιογραφία – η πτώση της κυβέρνησης και μαζί του μνημονίου είναι θέμα ημερών. Αν περιμένει έτοιμες λύσεις από τα μεγάλα συνδικάτα και τα κόμματα της αντιπολίτευσης οι μέρες της είναι μετρημένες. Αυτά υπάρχουν για να διατηρούν το status quo και το απέδειξαν σε κάθε ευκαιρία μέχρι στιγμής. Σε αυτή την περίπτωση δεν θα έχει προδώσει μόνο τον εαυτό της αλλά το αγαθό που της εμπιστεύτηκε όλη η Ελλάδα – τη δημόσια ενημέρωση.

Ένα είναι σίγουρο κανένας δεν δικαιούται στο εξής να παραπονιέται για το μνημόνιο αν δεν κάνει κάτι σήμερα για να το ανατρέψει

Άρης Χατζηστεφάνου

από το info-war.gr

Αρέσει σε %d bloggers: