Archive for Ιουλίου, 2012

Ιουλίου 31, 2012

Βιντεοσκοπημένο μήνυμα της κοινότητας της Τσιάπας των Zapatistas για την εφιαλτική κατάσταση που επικρατεί μετά την ίδρυση αυτόνομου σχολείου το 2010

Advertisements
Ιουλίου 10, 2012

Προσπάθεια εργατικής αυτοδιαχείρισης | Κάλεσμα εργαζομένων

Oι εργαζόμενοι της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής, θυγατρική του ομίλου Φιλκεραμ &  Johnson, απλήρωτοι  απο τον  Μάιο του 2011, αγωνιζόμαστε με πεισμα στο να κερδισουμε τα δικαια αιτηματα μας, που ειναι το δικαιωμα στην εργασια και την αξιοπρέπεια!

διεκδικούμε την εξασφάλιση των θέσεων εργασίας και την λειτουργία την επιχείρησης κάτω από εργατικό ελέγχο και επιτήρηση .

διεκδικούμε την επαναλειτουργία του εργοστασίου από τους ανθρώπους που ξέρουν να το λειτουργούν και όχι να ειναι άρπαγες !!

διεκδικούμε την χρηματοδότηση από το ταμείο του ΟΑΕΔ όπως χρηματοδοτεί τον κάθε άνεργο!

διεκδικούμε την δημιουργία νομικού πλαισίου λειτουργίας συνεταιριστικών επιχειρήσεων!

διεκδικούμε το δικαίωμα μας στην ζωή, το δικο μας και των παιδιων μας!

και καλούμε κάθε σωματείο, κάθε συνδικαλιστική παράταξη, κάθε ένωση σωματείων, κάθε εργαζόμενο, κάθε προβληματισμένο πολίτη της Θεσσαλονίκης να πάρει μερος στην συγκέντρωση ενημέρωσης που θα γίνει την Τετάρτη  11/7/2012 και ώρα  6 μ.μ. στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης (Ολύμπου & Αριστοτέλους).

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗΣ

_________________________________________

Επίσης:

Ντοκιμαντέρ «The Take» – Avi Lewis και Naomi Klein

Ντοκιμαντέρ «Zanon» – ομάδα Ak Kraak

Ιουλίου 6, 2012

Ο τρόμος στο βλέμμα τους | Του Άρη Χατζηστεφάνου

Τι πανικός κι αυτός! Οι «φουσκωτοί» της Χρυσής Αυγής ζητούσαν χθες από γυναικόπεδα και ηλικιωμένους να τους… προστατεύσουν από το αντιφασιστικό συλλαλητήριο στη Νίκαια. Κι επειδή τα γυναικόπαιδα δεν ήρθαν στο ραντεβού, την προστασία των χρυσαυγιτών ανέλαβε γι’ ακόμη μια φορά η ελληνική αστυνομία. Ο τρόμος στο βλέμμα τους, ανεκτίμητος.

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Το κάλεσμα της Χρυσής Αυγής κατά τη διάρκεια του αντιφασιστικού συλλαλητηρίου στη Νίκαια έσταζε κρύο ιδρώτα από την πρώτη μέχρι την τελευταία αράδα: «Πρέπει να είμαστε ΟΛΟΙ εκεί γυναικόπαιδα και ηλικιωμένοι […] να διασφαλίσουμε τη δημόσια και ιδωτική περιουσία που θα γίνει στόχος των αναρχομπολσεβίκων».

Θα μπορούσε να είναι επιφυλίδα σε κάποια ναυαρχίδα του ελληνικού Τύπου ή άρθρο γνώμης σε μια από τις ιστοσελίδες που ζητούν σε τακτά χρονικά διαστήματα την κατάλυση του συντάγματος για την προάσπιση του νεοφιλελευθερισμού. Ήταν όμως η αγωνιώδης κραυγή της Χ.Α για βοήθεια. Οι «φουσκωτοί» ζητούσαν από γυναικόπεδα και ηλικιωμένους να τους προστατεύσουν. Και επειδή τα γυναικόπαιδα δεν ήρθαν στο ραντεβού, την προστασία ανέλαβαν ισχυρότατες δυνάμεις των ΜΑΤ και της ομάδας ΔΙΑΣ, που κινούνταν από νωρίς στην περιοχή.

«Πού ήταν όλες αυτές οι αστυνομικές δυνάμεις όταν οι χρυσαυγίτες απειλούσαν να διώξουν τους νόμιμους καταστηματάρχες από την περιοχή;» αναρωτιόταν λίγο αργότερα ο πρόεδρος της πακιστανικής κοινότητας, Τζαβέντ Ασλάμ, μιλώντας σε ένα πλήθος εκατοντάδων Ελλήνων και μεταναστών.

Οι δημοσιογράφοι που καλύψαμε την τεράστια, για τα δεδομένα της Νίκαιας, αντιφασιστική εκδήλωση νοιώθαμε τον πανικό της Χρυσής Αυγής να πλανάται στον αέρα. Φώναζαν τα γνωστά τους συνθήματα αλλά δεν άφηναν τους φωτογράφους να τους πλησιάσουν ούτε σε απόσταση δυο τετραγώνων. Τα όρια του κόσμου τους ήταν τα όρια των διμοιριών των ΜΑΤ που είχαν παραταχθεί για να τους προστατεύουν.

Η εικόνα του αντιφασιστικού συλλαλητηρίου της Νίκαιας δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο ενδεικτική των αληθινών συνθηκών της κοινωνίας: Έλληνες και ξένοι εργαζόμενοι φώναζαν μαζί συνθήματα ενάντια στο φασισμό και τις αντεργατικές επιθέσεις, ενώ η πέμπτη φάλαγγα του μνημονίου, το παρακράτος της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου – Κουβέλη, λούφαζε υπό την προστασία του επίσημου κρατικού μηχανισμού. Αυτό που πραγματικά προκαλούσε πανικό στα μέλη της Χρυσής Αυγής δεν ήταν προφανώς οι «άπλυτοι» του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που έδωσαν δυναμικό παρόν, αλλά η κοινή παρουσία Ελλήνων και μεταναστών εργαζομένων. Αυτή η συνύπαρξη δυο παράλληλων και μέχρι σήμερα ασύμπτωτων κόσμων μπορεί πραγματικά να ανατρέψει όχι μόνο την απειλή του φασισμού αλλά το σύνολο της μνημονιακής πολιτικής.

«Όταν χτίζαμε τα γήπεδα των Ολυμπιακών Αγώνων», ήμασταν καλοί, ενώ τώρα είμαστε η αιτία όλων των δεινών της ελληνικής οικονομίας!» έλεγε από το μικρόφωνο ο Τζαβέντ Ασλάμ.

Αν μόνο τον άκουγαν οι ηγεσίες των συνδικάτων θα ζούσαμε σε ένα διαφορετικό κόσμο…

Αρέσει σε %d bloggers: